Bizden Bir Şey Olmaz

Berlin’de insanın yalnız olduğunu anlaması uzun sürmez. Bazen bir pazar sabahı yeter. Uyandığında evde senden başka kimsenin nefes almadığını fark edersin. Telefon karanlıktır. Mesajlar yoktur, aramalar suskundur. Şehrin gürültüsü pencereden süzülüp içeri girer ama seni ısıtmaz. Mutfak masasında soğuk bir kahve bardağı, duvarda asılı eski bir takvim ve hiç açılmayan bir dolap kapısı… Hepsi sana hatırlatır: buradasın, ama yalnızsın.

Bu roman, Berlin’in kalabalık sokaklarında kaybolmuş bir insanın iç dünyasına yolculuk ediyor. Yalnızlığın nasıl yavaş yavaş insanın kemiklerine işlediğini, alışkanlıklara dönüştüğünü ve bazen de bir tür sığınak haline geldiğini anlatıyor. Karakterimiz, şehrin gri gökyüzü altında kendi sesini ararken hem geçmişiyle hem de geleceksizliğiyle yüzleşiyor. Her satırda Berlin’in soğuk rüzgârı, her paragrafta bir odanın sessizliği hissediliyor.

Yalnızlık bir seçim midir, yoksa bir zorunluluk mu? Bu kitap, cevabı arayanlara sesleniyor.